موسیقی رپ:آغاز،اشتعال،انقراض:
مسئله ای که در مورد موسیقی رپ وجود دارد این سوال میباشد:اینکه موسیقی رپ از پایه یک موسیقی انتقادی بوده یا خیر؟
اصولا نوع اولیه و پایه این سبک موسیقی نوعی تفریح برای سیاهان در محلات خودشان به عنوان فرهنگ آفریقایی (نوع اولیه این سبک بی شباهت به موسیقی بومیان آفریقایی هم نبوده) میباشد.سازهایشان،همان سازهای کوبه ای آفریقایی،شعری طویل که بیشتر حالت تند صحبت کردن باشد،نوعی رقص سیاهپوستان آفریقا و دیوار نویسی خاص خودشان به عنوان نماد این فرهنگ دیرینه آفریقایی که رفته رفته با همراه شدن سازهای الکترونیکی،نو شده در محلات سیاه نشین آمریکا شناخته میشد تا اینکه جامعه دستخوش تحولات تکان دهنده اجتماعی شد.
اشتعال:
میانه ی دهه شصت و دهه هفتاد رو به رو با تغییر و تحولات اجتماعی کشور ایالات متحده بود،جنبش اعتراضی سیاهان بر علیه تبعیض نژادی بین سیاه و سفید مانند یک فتیله روشن شد تا موسیقی رپ را منفجر کند،از آنجا که اوج گرفتن هر جنبش اعتراضی مردمی در هر جامعه در همه دنیا انعکاس پیدا کرده و تأثیر گذار خواهد بود.حرکت این جنبش در موسیقی رپ که به عنوان سبک موسیقی سیاهان شناخته میشد بیشتر تأثیر گذار خواهد بود،این نوع موسیقی خود شد سنبل مبارزه علیه حکومت تبعیض نژادی . فریاد و آلترناتیو این مبارزه در سطح جامعه این چنین موسیقی رپ مهر قدرت خود را به عنوان یک موسیقی مردمی همراه با خواندن ترانه هایی در مورد فحشا،فقر،جنگ،الکلیسم و دیگر مشکلات سیاهان این جامعه بر پیشانی حکومت آمریکا کوبید. هنوز هم که رپ از تب و تاب اولیه خود افتاده نفرت شخصیتهای بزرگ سیاسی این دستگاه حاکمه را از رپرها میتوان مشاهده نمود.
بعدها با ورودگروه پابلیک انمی به عنوان سیاسی ترین گروه به عرصه رپ و اشعاری که مستقیمأ دستگاه حاکمه را مورد انتقاد قرار میداد و با ورود زنانی چون لیک کیم و خواندن اشعاری در مورد حقوق نقص شده زنان و تعلق خاطر به جنبش فمینیستی و پا فراتر گذاشتن از آمریکا و عرضه آن به جهان و حتی با پیدا شدن رپرهای سفید پوست مدالهای افتخار این سبک کامل شده تا اینکه... .
انقراض:
با اوج گرفتن این سبک و شناخته شدن در عموم مردم و پیدا کردن طرفداران زیاد پای شرکتهای تجاری به عرصه این موسیقی هم باز شد تا سوء استفاده های خود را از این جنبش موسیقایی سیاهان و جوانانی که از ابتدای تولد چیزی جز فقر و بدبختی ندیده بودند را باز به این سبک هم کامل کنند در نهایت هم با هرچه بالاتر گرفتن مبارزه سیاهان و کمرنگتر شدن تبعیض نژادی در آمریکا این موسیقی هم هدف خود را که مبارزه بر علیه این مشکل اجتماعی بود را از دست داده،کاملأ تبدیل شد به یک موسیقی پوچ،تجاری،ترویج پول پرستی و زن ستیز،هم اینک این قطار رپ هر چه بیشتر به پایان خط خود نزدیک تر میشود تا به یک بن بست تاریخی مانند سبک راک اندرول رسیده و با خاطراتش زنده بماند.
علل نفرت متال بازها از رپ چه میتواند باشد؟
چیزی که مشخصه سبک متال است تقریبأ شعرهای ادبی سنگین،موسیقی بسیار پیچیده و تکنیکی،پرهیز از تقلید گرایی،موسیقی بسیار خشن و اعتراض به دنیای سرمایه داری حاضر از دیدگاه جوانانی آنار شیست خام و ضد اعتقادات مذهبی ودادن آلترناتیو مبارزه علیه وضع موجود است ولی در طرف مقابل یعنی سبک رپ مخصوصا این اواخر تبدیل شده به سبکی با اشعار پوچ و بی محتوی،موسیقی بسیار سبک و ساده،تقلید گرایی شدید،و با ورود آر اندبی تبدیل به یک سبک عاشقانه،نداشتن افق انتقادی،غرق شدن در دنیای سرمایه و پول پرستی،شاید علت بد رفتاری و تنفر متال بازها با رپ همین دست مسائل باشد.
نوشته شده توسط عابد رضایی

